Początki polskiego duszpasterstwa w Anglii sięgają XIX wieku i związane były z dwoma ośrodkami: w Londynie i Liverpoolu. W Londynie Polska Misja Katolicka powstała w 1894 roku. Przez pierwsze 36 lat mieściła się ona w dzielnicy Shadwell we wschodniej części miasta, blisko doków londyńskich. Jednakże na skutek wygaśnięcia umowy dzierżawnej Misja musiała opuścić zajmowaną siedzibę i zaczęła poszukiwać nowego pomieszczenia. W 1930 roku nabyła kościół w dzielnicy Islington przy obecnej Devonie Road. Przed II wojna światową ilość Polaków w Londynie nie była duża i większość ich mieszkała we wschodniej część miasta, wiec kościół przy Devonie Road pod wezwaniem M.B. Częstochowskiej był całkowicie wystarczający. Sytuacja poważnie zmieniła się najpierw w 1940 roku, gdy po upadku Francji do Londynu przybyły najwyższe władze Rzeczypospolitej z prezydentem Raczkiewiczem i gen Sikorskim na czele, a wraz z nimi część polskich żołnierzy walczących u boku Francji, a później po zakończeniu wojny gdy do Anglii zjechały ogromne ilości Polaków z rozwiązywanych polskich jednostek wojskowych. Zaistniała potrzeba uruchomienia polskiego duszpasterstwa w zachodniej części Londynu. Rozpoczęto wiec poszukiwania kościoła, który zdołałby zaspokoić potrzeby Polaków. Po licznych próbach, gdy jasnym już się stało, że system komunistyczny w Polsce umocnił się, a rzesze Polaków nie mają drogi powrotu do Ojczyzny, zamianowano w 1955 r. ks. Kazimierza Sołowieja proboszczem polskiej parafii Londyn-Śródmieście z zadaniem znalezienia i nabycia obiektu nadającego się na kościół oraz utworzenia przy nim polskiej parafii. Po kolejnych mozolnych poszukiwaniach i oglądaniu przeróżnych obiektów zakupiono w lutym 1961 r. od szkockich Prezbiterianów kościół w dzielnicy Shepherds Bush. Poświecono go św. Andrzejowi Boboli – męczennikowi kresów wschodnich Rzeczypospolitej. Po remoncie i dostosowaniu go do polskich potrzeb kościół ten poświęcił 8 grudnia 1961 r. ks. Infułat Michalski. Oficjalnego poświecenia zaś dokonał 26 maja 1962 roku Ks. Bp. Craven, Wikariusz Kapitularny Archidiecezji Westminsterskiej. W 1963 r. do jednego z ołtarzy w Kościele przeniesiono obraz M.B. Kozielskiej z kaplicy w Brompton Oratory. Przez cały czas istnienia parafii pełniła ona i nadał pełni podwójną rolę: z jednej strony jest normalną parafią obsługującą Polaków zamieszkałych w tej części Londynu, a z drugiej centralnym ośrodkiem polskiego życia religijno-narodowego. To tutaj min. w maju 1970 roku odbywały się ceremonie pogrzebowe gen. Andersa. Tutaj również odbywają się uroczystości rocznicowe, święta pułkowe i dywizyjne. Tutaj znajdują się ufundowane witraże II Korpusu Polskiego gen. Andersa, Lotnictwa Polskiego, Brygady Karpackiej gen. Kopańskiego, 1-ej Dywizji Pancernej gen. Maczka i Koła Lwowian, a także wiele tablic pamiątkowych poświeconych poszczególnym oddziałom, formacjom i znanym osobistościom, tak wojskowym jak i cywilnym. Obok kościoła zaś znajduje się niewielki cmentarzyk urn, gdzie złożono prochy wielu znanych osobistości polskiego życia emigracyjnego.     Po szczegółowe opracowanie odsyłamy do książki Pt. „Kościół Św. Andrzeja Boboli w Londynie”, Londyn...