Drogowskazy
|
Ludzkość dzisiaj dlatego błądzi, że uważa, iż wystarczy pracować dla siebie miast dla Boga.
Mikołaj Gogol
Bacz, aby drzwi twego domu nie były zamknięte wtedy, kiedy siadasz do stołu.
Przyczyną wszystkich upadków i nieszczęść, na które się ludzie uskarżają, nie jest diabeł, lecz ludzkie niedbalstwo. Św, Jan Złotousty
Wystarczy, abyś nie czynił tego, czego nie należy, a zrobisz wszystko, co trzeba.
Lew Tołstoj
Nie sztuka buntować się przeciwko światu – przeciwko deszczowi, że leje i słońcu, kiedy praży. Sztuka buntować się przeciwko swoim ograniczeniom w imię przekroczenia własnych granic.
(Ks. Józef Tishner)
Ceń słowa! Każde może być twoim ostatnim!
[Stanisław Jerzy Lec]
Szkoda, że nasz język nie smakuje naszych słów.
[Antoni Regulski]
WAKACYJNIE ZAMYŚLENIA Zabierz życzliwość a zabierzesz światu słońce i uczynisz stosunki między ludźmi nie do zniesienia [św. Grzegorz]
Tragedią miłości nie jest śmierć.
Tragedią miłości nie jest rozłąka.
Tragedią miłości jest obojętność.
Ziemia jest niebem, jeżeli szukasz pokoju, nie masz wielkich wymagań i postępujesz sprawiedliwie.
[Johann Pestalozzi]
Odpowiadaj dobrym za zło, a zniszczysz w podłym człowieku zadowolenie ze zła.
[Lew Tołstoj]
Bóg nie skreśla cierpienia, ale pomaga je dźwigać.
[Georg Moser]
„Istotą kapłaństwa jest zdolność do składania – zarówno za siebie, jak za innych – ofiar, które podobają się Bogu,. Otóż podobnie jak w ostatecznym wymiarze jest tylko jeden Kapłan, Jezus Chrystus, a wszelkie inne prawdziwe kapłaństwo jest uczestnictwem w Jego kapłaństwie jedynym, tak samo jest tylko jedna Ofiara, która może podobać się Bogu. Jest nią ta Ofiara miłości, którą Jezus, jedyny Kapłan, złożył z samego siebie na Kalwarii.” (…)
Jeśli ktoś chce się dowiedzieć, jak ważni są kapłani dla samego nawet istnienia Kościoła, niech się dobrze przypatrzy, co na ten temat sądzą nieprzyjaciele wiary i Kościoła. Od czasów starożytnych aż po nasz wiek XXI prześladowcy Kościoła główne ostrze represji zawsze kierowali przeciw biskupom i kapłanom. Intuicyjnie wyczuwali prawdę słów Pana Jezusa: „Uderz w pasterza, a rozproszą się owce” (Mt 26,31). Bo Kościół gromadzi się wokół ołtarza. Wystarczy zatem uderzyć w tych, którzy sprawują Mszę świętą i karmią lud Boży Ciałem Pańskim, ażeby rozsypała się duchowa konstrukcja Kościoła i żeby lud Boży uległ rozproszeniu i dezorientacji..
[Jacek Salij OP, Skąd się bierze kapłaństwo?]
„Nie ulegajmy pokusie pośpiechu, bo czas poświęcony Chrystusowi w cichej, osobistej modlitwie nie jest czasem straconym. To właśnie na modlitwie rodzą się cudowne owoce posługi duszpasterskiej. Nie zrażajmy się tym, że modlitwa wymaga wysiłku, że niekiedy wydaje się, że Jezus milczy. On milczy, ale działa! (…) Świat, w którym jest tak dużo hałasu, zagubienia, potrzebuje milczącej adoracji Jezusa ukrytego w hostii. Bądźcie wytrwali na modlitwie adoracji i uczcie wiernych tej modlitwy. W niej znajdą wsparcie i światło przede wszystkim ci, którzy przeżywają różnorakie próby”.
[Benedykt XVI, Myśli o kapłaństwie in persona Christi]
„Miłość nie polega na tym, aby stać nieruchomo jak pustynia,
ani hulać po świecie jak wiatr, ani patrzeć z daleka. Miłość jest tą siłą, która przemienia i ulepsza świat. Kiedy dotarłem do niej po raz pierwszy, wydawała mi się absolutnie doskonała”. [Autor: Paulo Coelho] Kochaj, pracuj, tańcz ... [Autor nieznany]
Kochaj tak, jak gdyby nikt nigdy nie sprawił Ci cierpienia. Pracuj tak, jak gdybyś nie potrzebował pieniędzy. Tańcz tak, jak gdyby nikt Cię nie oglądał. Śpiewaj tak, jak gdyby nikt Cię nie słuchał. Żyj tak, jak gdyby tu był raj na ziemi... Dzisiejszą niedzielę przeżywamy w Kościele jako Światowy Dzień Modlitw o Powołania. Rozpoczyna się też Tydzień Modlitw o Powołania. Ciągle musimy prosić Jezusa Chrystusa – Dobrego Pasterza, aby nigdy nie zabrakło nowych pracowników w Bożej Winnicy. Musimy modlić się o dobre i liczne powołania kapłańskie i zakonne, o ludzi gotowych pójść przemieniać serca innych, podjąć trudne zadania wobec współczesnego świata. Mając wśród siebie kapłanów, mamy dostęp do niewyczerpanych Bożych łask płynących z sakramentów świętych. Pamiętajmy, że tylko dzięki sercom i dłoniom kapłanów jest możliwe przedłużenie Chrystusowej zbawczej Ofiary podczas Eucharystii oraz rozdawanie Bożego miłosierdzia w sakramencie pokuty. Początek i koniec tygodnia spinają dwie piękne klamry. Już jutro, w poniedziałek, 4 maja, obchodzimy przeniesioną z racji przypadającej dziś niedzieli uroczystość Najświętszej Maryi Panny, Królowej Polski; a 8 maja będziemy celebrowali uroczystość świętego Stanisława, biskupa i męczennika, głównego patrona Polski. Dobrze się składa, że właśnie te uroczystości łączymy z Kwartalnymi dniami modlitw o powołania do służby w Kościele. Maryja jest najlepszą wychowawczynią powołań kapłańskich, a biskup Stanisław jest wzorem dla tych, którzy kropla po kropli mają oddawać codziennie swoje życie dla gromadzenia Chrystusowej owczarni. Będziemy więc prosić i Maryję, i świętego Stanisława o wstawiennictwo, aby liczne powołania, budzące się na polskiej ziemi, były naprawdę godne i święte. „Rodzice mają dziś za mało dzieci, a dzieci za mało rodziców. Najgorsze, że wzajemnie mają siebie wzajemnie dosyć” (Jacek Wejroch)
Miłość bez upominania nie jest miłością (z Talmudu)
Kara powinna być jak sałata: więcej w niej oleju niż octu. (F. von Logau) Kto myje własną twarz, ten jest czysty. (chińskie) Kto nie pamięta dokładnie swego dzieciństwa, ten jest złym wychowawcą. (M.Ebner-Eschenbach) Odrobina dobroci od człowieka do człowieka jest lepsza niż miłość do całej ludzkości. Gdy chodzi o sprawy ludzkie, nie śmiać się, nie płakać, nie oburzać się, ale rozumieć. (Baruch Spinoza)
(Richard Dehmel)Podczas tego Tygodnia szczególnie będziemy prosić o powołania kapłańskie i zakonne z naszej wspólnoty parafialnej. Być może w młodych sercach naszych parafian daje się dosłyszeć głos Bożego wołania: „Pójdź za mną”! Drodzy Rodzice i Wychowawcy, pielęgnujmy te Boże podszepty, wspierajmy je modlitwą, delikatną radą, a nade wszystko nie stawajmy na przeszkodzie, jeśli któryś syn czy córka podejmą decyzję o poświęceniu swego życia dla Boga i bliźnich. Każdy dar złożony w ręce Boga zostanie wielokrotnie wynagrodzony! Prośmy o pomoc Tę, która wiernie i do końca trwała przy Chrystusie i przy rodzącym się Kościele w dniu Pięćdziesiątnicy. Kto chce zdobyć ludzi, musi w zastaw dać własne serce.
(Adolf Kolping) Zabierz życzliwość a zabierzesz światu słońce i uczynisz stosunki między ludźmi nie do zniesienia. (św. Grzegorz) Pożyczajcie Panu wasze pieniądze przez ręce ubogich. To On sam otrzyma, przechowa i zapisze wszystko, co dostał ubogi. (św. Ambroży) MOIM POWOŁANIEM JEST MIŁOŚĆ – Teresa z Lisieux
To miłość mi ofiarowała fundament mego powołania. Zrozumiałam, że Kościół ma serce, serce rozpalone miłością. Pojęłam, że tylko miłość może pobudzić Kościół do działania i że gdyby ona wygasła, apostołowie nie głosiliby więcej Ewangelii, męczennicy nie przelewaliby swojej krwi. Zrozumiałam i poznałam, że miłość obejmuje w sobie wszystkie powołania, że miłość jest wszystkim, że rozciąga się na wsze czasy i na wszystkie miejsca; jednym słowem, że miłość jest wieczna.
MOJE TAK - John Henry Newman
Zostałem stworzony, aby dokonać dzieła, do którego nikt inny nie został stworzony. Mam swoje miejsce w Bożych zamiarach: miejsce przygotowane specjalnie dla mnie. Nie ma znaczenia, czy jestem bogaty czy biedny, pogardzany czy szanowany przez ludzi. Bóg mnie zna i wzywa mnie po imieniu. On powierzył mi zadanie, którego nie powierzył nikomu innemu. Wyznaczył mi misję do spełnienia. W jakiś szczególny sposób jestem niezbędny dla Jego zamierzeń: tak bardzo nieodzowny na mym własnym miejscu, jak archanioł na swoim. Bóg nie stworzył mnie na próżno. Będę czynił dobro i spełnię wyznaczone mi zadanie: będę aniołem pokoju, głosicielem prawdy w miejscu wyznaczonym mi przez Boga, nawet jeśli nie będę tego świadomy. Jedno jest ważne: bym wypełniał Jego przykazania i służył Mu w moim powołaniu.
Już sama obecność jednego dobrego człowieka czyni świat weselszym i piękniejszym Peter Lippert Uprzejme spojrzenie i uśmiech znaczą często więcej niż udana rozmowa. Uspokojenie wewnętrzne jest niezbędnym warunkiem dla owocnej pracy. Kard. Stefan Wyszyński Uśmiech jest jak słońce, które spędza chłód z ludzkiej twarzy. Żyj nadzieją, a smutek wnet ustąpi
Victor Hugo BÓG Powołuje Bóg jest prawdziwym powołaniem człowieka. Odnaleźć Go można wszędzie: w morskich rybach i w ptakach na niebie, w zachodzie słońca i w blasku poranka, ale przede wszystkim w sercu człowieka. Bóg powołuje do istnienia to, czego jeszcze nie ma: „Na początku stworzył niebo i ziemię”. Bóg też powołuje do życia człowieka: „Stworzył ludzi na swój obraz, na obraz Boży ich stworzył, mężczyznę i kobietę”. To Bóg rozpoczyna dialog miłości: „W Chrystusie nas wybrałprzed założeniem świata, abyśmy byli Jego dziećmi”. Bóg wyznacza każdemu z nas zadanie: „Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem wysłałem was, abyście szli i przynosili owoc, i aby trwał wasz owoc”. Żyć własnym powołaniem, to rozumieć Boga, Jego plan miłości, zbawienia, radości.
Mówimy: życie wymaga od nas zbyt wiele, jesteśmy zmęczeni, nie mamy czasu na modlitwę. Prawdą jest, że nie mamy czasu do stracenia. Ale czy jest stratą czasu, gdy na modlitwie wciąż na nowo powracamy do źródeł, z których wypływa nasze życie? Czy mamy czas na……. BŁOGOSŁAWIENI... Jeśli nie zabraknie nam odwagi, aby postać sobą, chociażby kłamstwo i kompromis nas kusiły: prawda uczyni nas wolnymi. Jeśli w świecie chorym na egoizm będziemy budować młodość szanując życie i troszcząc się o dobro drugiego człowieka: będziemy prorokami miłości. Jeśli w świecie oszpeconym przez złość i przemoc każdemu dom otworzymy i serce: stworzymy pokój – „Młodzi i pokój kroczą razem”. Jeśli na widok zła, bólu i rozpaczy zakaszemy rękawy: będziemy jak Maryja – cichą i przyjazną obecnością, która daje siebie. Jeśli nie zabraknie nam odwagi głosić rodzinie, szkole, przyjaciołom, że Chrystus jest Prawdą niezawodną: będziemy solą ziemi. POWOŁANIE
Ryzyko rzekło wspaniałomyślności: „Zabierz mnie ze sobą, będę twym małżonkiem, pójdziemy razem i będziemy się miłowali, a z naszej miłości zrodzi się odwaga”. Związek okazał się szczęśliwy. Przyszła na świat upragniona córka. Z nią dokonali rzeczy wielkich: odkryli nieznane krainy, zdobyli wiele serc, stworzyli królestwo: królestwo miłości. Ryzykowna propozycja, odważna odpowiedź ludzi o wspaniałomyślnych sercach: jest jeszcze ktoś, kto stara się budować królestwo miłości.
Wystarczy promyk nadziei, aby otworzyło się niebo.
przysłowie arabskie
|
 |
