• Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja. Anioł wszedł do Niej i rzekł: „Bądź pozdrowiona, pełna łaski. Pan z Tobą”. Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie. Lecz anioł rzekł do Niej: „Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego ojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca”. Na to Maryja rzekła do anioła: „Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?”. Anioł Jej odpowiedział: „Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego”. Na to rzekła Maryja: „Oto ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa”. Wtedy odszedł od Niej anioł.

    ***
    Rok B, I ***
    21.12.2014 ***
    * Łk 1,26-38 ***
  • „Oto ja!” Ta gotowość przyjęcia woli Bożej jest wzorem dla wszystkich nas - wierzących, abyśmy w obliczu wydarzeń wielkich i zwyczajnych umieli zawierzyć całkowicie Panu. Świadectwem swego życia Maryja zachęca nas do wiary w spełnienie się Bożych obietnic. Przypomina nam, że powinniśmy mieć ducha pokory, bo to ona jest właściwą postawą stworzenia wobec Stwórcy; wzywa, byśmy zachowali niezłomną nadzieję w Chrystusie, który wypełnia do końca zbawczy zamysł nawet wówczas, gdy wydarzenia wydają się niezrozumiałe i trudne do przyjęcia. Niczym promienna gwiazda, Maryja prowadzi nasze kroki na spotkanie z Panem, który przychodzi. Maryja, nasza Orędowniczka, niech pomaga nam opierać się pokusom zła; niech ożywi w naszych sercach wiarę, nadzieję i miłość, abyśmy dochowując wierności naszemu powołaniu umieli być – nawet za cenę wielkich ofiar – nienaruszonymi świadkami Jezusa Chrystusa, który jest Świętą Bramą wiekuistego zbawienia. [św. Jan Paweł II, Anioł Pański 8.XII.2000 r.]

    ZADANIE NA TYDZIEŃ
    Do przemyślenia:: Zastanowię się nad tym, jak w kontekście św. Jana Chrzciciela, brzmi moja odpowiedź na pytanie: Kim jestem jako chrześcijanin? Czy na takie miano rzeczywiście zasługuję?
    Do wykonania: Jeśli jestem w grzechu ciężkim, jeszcze przed Świętami pojednam się z Bogiem.
  • Informujemy, ze w okresie od 21 grudnia 2014 – 04 stycznia 2015 będzie nieczynna . Zapraszamy 5 stycznia 2015 r. W sprawach pilnych prosimy o bezpośredni kontakt z proboszczem lub wikariuszem
  • Wigila

    Według obowiązujących przepisów kościelnych w wigilię Bożego Narodzenia nie obowiązuje wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych. Biorąc jednak pod uwagę tradycję i osobiste dobro duchowe zachęcamy do podtrzymania praktyki postnej w dzień wigilijny.
      OBRZĘDY WIECZERZY WIGILIJNEJ:
    • rozpoczynamy wspólną modlitwą (Ojcze nasz…, Zdrowaś Mario… Wierzę w Boga…),
    • odczytujemy tekst o narodzeniu Chrystusa (Łk 2, 1-20),
    • dzielimy się poświęconym opłatkiem,
    • zasiadamy do stołu, by spozyć wspólnie z najbliższymi wieczerzę,
    • śpiew kolęd.
    Godną pochwały jest tradycja wspólnego kolędowania, czyli odwiedzania bliskich nam osób z nowiną, że narodził się Jezus Chrystus i przyniósł nam zbawienie.

    Zachęcamy do udziału w Pasterce – w naszym kościele będą odprawiane Msze o 22.00 i 24.00.
  • 25.12.2014:
    Boże Narodzenie

      Msze święte:
    • 09.00,
    • 10.30,
    • 12.00
    • HESTON: 13.00
  • 26.12 (piątek):
    Święto św. Szczepana, pierwszego męczennika.

    Urodził się w Jerozolimie. Był jednym z 7 diakonów, których Apostołowie wybrali do pomocy w głoszeniu Ewangelii oraz do posługi ubogim, o czym wspominają Dzieje Apostolskie. Jest pierwszym chrześcijańskim męczennikiem – z tego względu określany jest mianem Protomartyr, co tłumaczy się właśnie jako „pierwszy męczennik”. Jego grób odkryto w roku 415. Ze staropolskich zwyczajów związanych z dniem świętego Szczepana warto wymienić te, podczas których rzucano w kościele w czasie Mszy świętej zboże na pamiątkę kamienowania lub, gdy w domach smarowano miodem deski przybite do belek stropowych i kiedy rzucone na nie ziarno przylegało, oznaczać miało to zapowiedź dobrych zbiorów.
      Msze święte:
    • 09.00,
    • 10.30,
    • 12.00
    • 17.00
    • HESTON: nie ma polskiej Mszy!
  • 27.12 (sobota):
    Święto św. Jana Apostoła i Ewangelisty

    Syn Zebedeusza i Salome, młodszy brat Jakuba Większego, rybak galilejski, prawdopodobnie z Betsaidy. Był najpierw uczniem Jana Chrzciciela, który go przekazał Chrystusowi. Po cudownym połowie ryb razem z bratem staja się uczniami Zbawiciela, wspólnie z Piotrem należał Jan do owych trzech wybranych świadków przemienienia, wskrzeszenia córki Jaira i konania w Ogrójcu. Stal sie uczniem, którego miłował Jezus, spoczywał przy Ostatniej Wieczerzy na piersi Mistrza, towarzyszył Mu w męce aż po krzyż i otrzymał z ust umierającego Jezusa polecenie pieczy nad Jego Matką. Z tego zapewne powodu pozostawał przez szereg lat w Jerozolimie (do Wniebowzięcia NMP), w każdym razie do Soboru Apostolskiego (49-50 r.). Od roku 69 działał wśród gmin chrześcijańskich w Azji, a po śmierci Tymoteusza objął kierownictwo kościoła w Efezie. Podczas prześladowania za Domicjana, jak mówi tradycja, wrzucony w Rzymie do kotła wrzącego oleju, cudem zachowany, wysiedlony na wyspę Patmos, napisał tam Apokalipsę. Pisał przeciw błędom gnostyków czwartą Ewangelię i trzy listy kanoniczne. Zmarł około roku 100 w wieku mniej więcej 90. lat.